Na tien speelronden stonden de eerste vijf clubs in de Eredivisie binnen vier punten van elkaar. Volgens een analyse van het AD was de titelrace in deze fase van het seizoen sinds 2013 niet meer zo open. Feyenoord had in de eerste maanden een marge opgebouwd, maar had van de topclubs nog een relatief beperkt aantal zware competitieduels gespeeld.

PSV had op dat moment juist al tegen bijna het volledige linkerrijtje gespeeld. De Eindhovense ploeg haalde tegen die tegenstanders gemiddeld meer punten dan de concurrenten tegen dezelfde clubs. Het AD wees daarom op het verschil in programma als belangrijke context voor de stand.

Voor Feyenoord sprong Anis Hadj Moussa eruit. Na tien wedstrijden had hij volgens de gebruikte cijfers meer dan 25 kansen gecreëerd en voerde hij meerdere aanvallende ranglijsten aan, waaronder dribbels en balcontacten in het strafschopgebied. Met 99 balcontacten in de zestien stond hij ruim voor Gjivai Zechiël, die er 48 had.

De analyse benadrukte ook het belang van standaardsituaties en defensieve stabiliteit in de titelstrijd. Ajax had op dat moment een cornersaldo van 7-1, terwijl FC Twente volgens de Expected Points-ranglijst van Opta op basis van kansen eigenlijk tweede hoorde te staan.